De Lieferkettensorgfaltspflichtengesetz, de LkSG, is de Duitse wet over zorgplicht in de toeleveringsketen. Zij is op 1 januari 2023 in werking getreden voor ondernemingen met 3.000 of meer werknemers in Duitsland. Vanaf 1 januari 2024 ligt de drempel op 1.000 werknemers in Duitsland. De wet is van kracht. De geconsolideerde tekst op gesetze-im-internet.de is de versie die hier wordt gebruikt.
Paragraaf 10 van die geconsolideerde tekst verlangt nog steeds een openbaar jaarverslag over de zorgplicht die de onderneming heeft uitgeoefend. Controleer dezelfde tekst op een latere wijziging van die plicht. BAFA, het federale bureau dat op de wet toeziet, publiceert een overzicht van het regime. Zolang paragraaf 10 het verslag verlangt, horen ondernemingen in de reikwijdte het als onderdeel van de wet te behandelen.
De zorgplicht dekt de eigen activiteiten van de onderneming en haar toeleveringsketen, met een zwaardere plicht bij directe leveranciers en een risicogebaseerde plicht verder in de keten. Het onderwerp zijn de mensenrechten- en milieurisico's die de wet noemt. Een textiel- of kledingbedrijf met 1.000 werknemers in Duitsland valt eronder, ook als de fabrieken in het buitenland staan. Ondernemingen onder de drempel worden niet rechtstreeks door de wet gereguleerd. Zij krijgen vaak gegevensvragen van klanten die wel onder de wet vallen. Die druk is contractueel. Het is niet hetzelfde als de onderneming zijn waarop BAFA toeziet.
De CSDDD zal deze wet overlappen zodra Duitsland haar omzet. De omzetting is uiterlijk 26 juli 2028, en de CSDDD geldt vanaf 26 juli 2029. Het bestaan van de richtlijn trekt de LkSG niet in. Tot de omzetting blijft de LkSG de nationale wet voor ondernemingen binnen de werknemersdrempel. De twee instrumenten gebruiken andere drempels en andere plichten. Een onderneming kan onder de LkSG vallen en buiten de gewijzigde CSDDD blijven, omdat 1.000 werknemers ruim onder de CSDDD-lijn ligt van meer dan 5.000 werknemers en 1,5 miljard euro omzet.
Duitsland heeft naast de LkSG geen aparte UPV-wet voor textiel van kracht. De Unietermijn voor nationale stelsels voor textiel en schoeisel is 17 april 2028, onder Richtlijn (EU) 2025/1892. Dat is een afvalrechtelijke plicht, beschreven op de pagina over de Europese UPV, en geen paragraaf van de LkSG.